بسم الله الرحمن الرحیم. یا رحمان و یا رحیم.
پاکستان یه سیل بزرگ اومد. مردم خبر دار شدن. یه گروه دانشجویی شکل گرفت. نمایشگاه قرآن برگزار بود. گروه دانشجویی توی نمایشگاه قرآن یه غرفه زد. عده ای دور هم جم شدن. توی نمایشگاه خیلی ها برای اولین بار همدیگر می دیدن. اما وقتی از دور به غرفه نزدیک می شدن، می شد حدس زد، که از بچه های گروه هستن. بچه های گروه به دلیل داشتن دغدغه های مشترک همدیگرو توی گوگل باز دنبال می کردن. و آشنایی کلی با بدنه ی اصلی که گروه های فعال دانشجویی امیرکبیر، تهران و شریف و ... بودن، اونجا صورت گرفته بود. البته خیلی ها هم هم دیگه رو می شناختن. کار شروع شد. گروه دانشجویی توی نمایشگاه برای مردم آواره ی پاکستان؛ نه برای هم نوع های خودشون که مسلمان هم بودن، کمک جمع می کرد. مردم کمک می کردن. از 25 تومانی بگیر تا تراول 100 تومانی توی صندوق پیدا می شد. یکی قلکش رو آورد. و ... در نهایت این که وعده ی خدا رو با چشم های هم دیدیم.
1. بچه ها به هم اعتماد داشتن، بدون اینکه هم دیگه رو حتی یک بار دیده باشن. نه کسی کارت شناسایی نشون می داد و نه کسی ... . با این وجود آخر شب مقدار زیادی پول رو جمع می کرد و ...
2. بین بچه ها علاقه وجود داشت، علاقه ای گفته می شه بین مومنان وجود داره اگه خدا این رو قرارش نداده بوده و ما تمام ثروت دنیا رو برای هم خرج می کردید، نمی تونستیم بین خودمون ایجادش کنیم.
3. یمحق الله الربوا و یربی الصدقت (سوره ی مبارکه ی بقره آیه ی 47). خدا نیت خالص مردم برکت قرار داد. چون هیچ کس فکرش رو نمی کرد با چند روز توی مصلا صندوق گذاشتن چقدر می شه جمع کرد. (تقریبا مبلغ 40 میلیون تومان جمع شد!)
با خودم فکر می کردم که در سال چقدر این بانک ها دارن جایزه های خفن می دن. چقدر پول های هنگفت به خاطر یه بازی فوتبال یا چیزای این جوری که جابجا نمی شه. در حالی که می شه این کارها رو در راهی که خدا توصیه کرده صرف کرد. و کنار وایساد و برکتی رو که خدا درش قرار می ده نگاه کرد. نمی دونم در حال حاضر توی دانشکده های اقتصاد این مملکت، کسی آیه ی 276 سوره ی بقره رو تدریس می کنه یا نه؟ آیه های دیگه رو چطور؟ شاید هم نظریه ها و حرف های مفت تئورسین های غربی اونقدر مغز دوستانمون رو به خودش درگیر کرده باشه که ... .
خیلی وقت ها کلمه های صدقه، انفاق و کلمات مشابه اینا منو یاد گندم می اندازه.
منبع: مسافر کربلا
راستی مشکلی که توی چند پست قبلی مطرح کرده بودم، به اراده ی خدا حل شد. و طوری هم حل شد که شدیدا کم آوردم. بله. «ان الله علی کل شی قدیر». خدایا شکرت.
