بسم الله الرحمن الرحیم. یا رحمان و یا رحیم.
یکی دیگه از آیه هایی که احساس غریبی نسبت بهش دارم، آیه ی 138 سوره ی مبارکه ی بقره هستش.
«صبغه الله و من احسن من الله صبغه و نحن له عبدون»
ترجمه ی المیزانی:
ایمان به خدا و پیامبران و کتاب های آسمانی رنگی الهی است و خدا ما را آن گونه که باید به آن رنگ درآورده است، و کیست که رنگ آمیزی او بهتر از خدا باشد؟ و ما پرستش گران اوییم.
خدایا هر جور که دوست داری ما رو رنگ کن.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر